رونوشت

با سلام خدمت خوانندگان عزیز و وفادار وبلاگ «رونوشت»:‏

پس از مدتی تاخیر، باز فرصتی دست داد تا در خدمت شما باشم. در آستانه این بازگشت شاید از من از چند و چون این ایام غیبت بپرسید. در واقع آنچه من را از نگارش در این صفحه برای مدتی باز داشت چیزی جز دو واقعیت همچنان  حاضر زندگی من نیست. اول اینکه گذر زمان بیش از قبل من را نسبت به ندانسته‌هایم آشنا کرده و اعتماد به نفسی را که پشتوانه نگارش قوی (خصوصا نگارش سیاسی قوی) هست از من گرفته است. به عبارت دیگر،‌ من به ندانسته هایم آگاه شده ام و آنها را شناخته ام. دیگر اینکه بار درس‌ها بسیار بیشتر از گذشته شده و به همین خاطر کمتر فرصت پردازش خیال و افکار و به قلم آوردن آنها را به من داده است. برای همین اگر چه خواننده نوشته های دوستان هستیم اما این صفحه طی ماههای گذشته خالی مانده است.‏

بلافاصله بعد از اظهارات بند اخیر، خوانندگان کنجکاو و کنکاش‌گر احتمالا از من خواهند پرسید: «با توجه به اینکه این  دو چالش ذکر شده به اعتراف خودم هنوز در من حاضرند، پس چه چیز محرک بازگشت مجدد به عالم وبلاگ نویسی شده است؟» در پاسخ به این سوال کاملا به جا و منطقی باید دو نکته را ذکر کرد:‌ یکی رسیدن ایام تعطیلات سال نو مسیحی است که فرصت فراغت از درس را به من داده است. دیگر اینکه گذر زمان در کنار اینکه من را نسبت به بسیاری ندانسته‌هایم آشنا کرد اما همچنین به من دانسته هایی را آموخت که تا پیش از آن نمیدانستم میدانمشان.  پشتوانه نظری و سطح تسلط بر ادبیات تولیدشده در زمینه پدید‌ه‌های مختلف سیاسی-اجتماعی بی شک در ارائه تحلیل درست و منطقی وقایع و مسائل نقش کلیدی دارند. با این حال، اسکلت هر برخورد تحلیلی عمیق و قوی با موضوعات و پدیده‌ها را تفکر با اسلوب منظم و پایه استدلالی قوی تشکیل می‌دهد.  توانایی برخورد منطقی با مسائل یکی از مهارت‌هایی است که با اندکی نظم فکری و انسجام در پردازش منطقی و عقلانی داده‌ها به دست می‌آيد و به فرد کمک میکند تا بیش از آنکه فکر میکند میداند را از داده‌ها و دانسته‌هایش استخراج کند.‏

خواننده متن ممکن است در اینجا لبخندی بر لبانش جاری شود و از لحن مکتشفانه من در بیان گزاره‌هایی که درحقیقت چیزی جز واضحات نیستند به شگفت بیاید. واکنش به‌جایی است. پرواضح است که من با این دست گزاره‌ها از مد‌ت‌ها قبل آشنا بودم و به معنای درست کلمه آن‌ها را «کشف» نکرده‌ام. با این وجود امروز میدانم که تا پیش از این در نوع نگاهم به مسائل و سوالات استفاده درخوری از این ابزارآلات نکرده‌ام. من تا پیش از این تفکر منطقی را در نوع نگاهم به قضایا فرض میگرفتم و تصور میکردم چیزی که به نظرم درست می‌آید لابد منطقی هم هست. در واقع در بسیاری موارد همین‌طور است و آنچه «فهم عام» آدمی خوانده می‌شود (یعنی آنچه در اولین واکنش فکری او به قضایا به ذهنش می‌آید) دارای انسجام منطقی است. اما این قضیه در برخی موارد صادق نیست و به خطا منجر میشود. برای همین هم هست که از این به بعد قصد دارم به شکل مستقل و فارغ از فهم عام خودم نسبت به قضایا به این ابزارآلات منطقی رجوع کنم و از آنها بهره بگیرم. ‏واضح است که این برخورد منظم‌تر به تفکر و استدلال در نگاه من به بعضی تعلیماتی که از برخی مکاتب انتقادی در حوزه سیاست، اقتصاد، فلسفه و الهیات گرفته‌ام تاثیر گذاشته است. با این حال اسلوب نگاه انتقادی من در همه این حوزه‌ها ثابت مانده است.‏

این نتایج پر از «دبدبه و کبکبه» البته تا حد زیادی حاصل ترم اول تحصیلات من در مدرسه حقوق است. این یکی از سه خبری است که در موعد این بازگشت خواستم به اطلاع دوستان و خوانندگان عزیز برسانم. خبر دیگر را خوانندگان دقیق احتمالا تا الان خودشان کشف کرده‌اند: من باز برنامه «تری‌لی‌آوت» جناب آقای شکراللهی را روی کامپیوتر نصب کرده‌ام و قصد دارم دیگر به زعم ادبایی چون ایشان «غلط» ننویسم. نهایتا هم از آنجا که ظاهرا کل سایت «وردپرس» در میهن عزیزمان فیلتر است، من دامین «رونوشت.نت» را خریداری کرده و به آدرس این وبلاگ وصل کرده‌ام تا خوانندگان داخل ایران راحت تر بتوانند به این صفحه دسترسی پیدا کنند و ما را با قدمهاشان مفتخر کنند. آدرس فید وبلاگ  را هم به آدرس فید «رونوشت.نت» تغییر داده‌ام.‏

با تشکر؛
نویسنده